vrijdag 28 juni 2019
Charlotte van Pallandt, de Fundatie
Mooie tentoonstelling over leven en werken van Charlotte van Pallandt in de Fundate, Zwolle.
Sprezzatura, Drents Museum
Een aardige tentoonstelling met wat veel tekst bij de schilderijen.
Italiaanse schilderijen uit de periode 1850 - 1900.
9
dinsdag 25 juni 2019
Waalhaven, Rotterdam
Fietstochtje langs de Waalhaven.
Stoere beelden op het Charloisse Hoofd, stoere schepen in de Waalhaven. Bloemen op Pier 3 en vreemde machines op Heyplaat. Terug verkoeling op de Waterbus.
zondag 23 juni 2019
Rotterdam
Achter het Centraal Station is van alles te zien.
 |
| Proveniersingel |
 |
| De Prinsekerk |
 |
| Mysterieuze lijnen op de brug |
 |
| Dezelfde brug |
 |
| Het rioolgemaal aan de Statensingel. Amsterdamse school. |
maandag 3 juni 2019
Procida
Het eiland Procida ligt tussen Pozzuoli en het eiland Ischia in en is veel kleiner en minder toeristisch dan Ischia. Volgens de hoteleigenaar meer voor oudere mensen. Ilya Gort heeft er een van zijn programma's aan gewijd. De wijn die op het eiland geproduceerd wordt is volgens hem middelmatig maar de limoncello is fantastisch. We rijden naar een station van de andere Randstadrail, de Cumana, vlakbij Pozzuoli want parkeren in Pozzuoli is onmogelijk.
De kaartjesverkoop en de organisatie van de ferries zijn ongelooflijk rommelig georganiseerd, maar uiteindelijk vinden we onze veerboot. Een apart model en een beetje roestig hier en daar. Hiermee varen we in 40 minuten naar Procida. Procida is erg mooi en redelijk rustig. We lunchen aan de haven en maken een wandeling omhoog door het stadje. Op het hoogste punt zien we de baai aan de andere kant. Ook heel schilderachtig. Hier drinken we cafe met een bekertje limoncello, die inderdaad heerlijk is. De oude burcht is nu een gevangenis. Ik hoop maar dat de raampjes laag zitten want uitzicht moet spectaculair zijn.
Op de terugweg zien we de Vesuvius aan de andere kant van de baai van Napels. Plinius de Oudere zag vanaf ongeveer dit punt de uitbarsting van de Vesuvius die Herculaneum en Pompei verwoestte. Nu is er niks boven de top te zien, dus de knallen die ik vannacht weer gehoord heb zullen wel ergens anders vandaan komen.
Om half zeven zijn we terug in het hotel. Ik ga afrekenen, cash natuurlijk, en heb een filosofisch gesprek met de eigenaar over het ouder worden (volgens hem met de snelheid van een Maserati) en of we elkaar in dit leven of in een volgend leven weer zullen ontmoeten. We sluiten af met handen schudden en elkaar op de rug slaan. Ik weet niet of het nou een beetje tragische man is of dat hij zijn geld binnen heeft en het hotel langzaam laat aftakelen. Als ik onze vergaderzaal annex hotelkamer daarna binnenkom ben ik weer verbaasd. Als Truus later die dag bezig is dingen in de auto te pakken krijgt ze nog een fles wijn mee van de eigenar.
De kaartjesverkoop en de organisatie van de ferries zijn ongelooflijk rommelig georganiseerd, maar uiteindelijk vinden we onze veerboot. Een apart model en een beetje roestig hier en daar. Hiermee varen we in 40 minuten naar Procida. Procida is erg mooi en redelijk rustig. We lunchen aan de haven en maken een wandeling omhoog door het stadje. Op het hoogste punt zien we de baai aan de andere kant. Ook heel schilderachtig. Hier drinken we cafe met een bekertje limoncello, die inderdaad heerlijk is. De oude burcht is nu een gevangenis. Ik hoop maar dat de raampjes laag zitten want uitzicht moet spectaculair zijn.
Op de terugweg zien we de Vesuvius aan de andere kant van de baai van Napels. Plinius de Oudere zag vanaf ongeveer dit punt de uitbarsting van de Vesuvius die Herculaneum en Pompei verwoestte. Nu is er niks boven de top te zien, dus de knallen die ik vannacht weer gehoord heb zullen wel ergens anders vandaan komen.
Om half zeven zijn we terug in het hotel. Ik ga afrekenen, cash natuurlijk, en heb een filosofisch gesprek met de eigenaar over het ouder worden (volgens hem met de snelheid van een Maserati) en of we elkaar in dit leven of in een volgend leven weer zullen ontmoeten. We sluiten af met handen schudden en elkaar op de rug slaan. Ik weet niet of het nou een beetje tragische man is of dat hij zijn geld binnen heeft en het hotel langzaam laat aftakelen. Als ik onze vergaderzaal annex hotelkamer daarna binnenkom ben ik weer verbaasd. Als Truus later die dag bezig is dingen in de auto te pakken krijgt ze nog een fles wijn mee van de eigenar.
Napels
Van het hotel gaan we met de auto naar het eindpunt van de Circumflegrei, een soort Randstadrail naar het centrum van Napels. Ook nu waren we zonder de juffrouw van Google Maps hopeloos verdwaald. In de buurt van het station zien we ontzettend veel 'African Italians'. Een AZC in de buurt? De trein is volledig beschilderd met graffiti en onderwg zien de stations er ook niet al te best uit. We komen aan op het station Montesanto. Vanuit het station kom je meteen in een wirwar van straatjes terecht, maar met behulp van GM lopen we zonder problemen naar Pizza Dante, waar de bus naar het museum vertrekt. Naast de bushalte staat een Cannabis kiosk, blijkbaar is het gelegaliseerd. De kaartjesautomaat accepteert wel geld maar geeft geen kaartjes terug. De chauffeur in de bus verkoopt ook kaartjes maar ze zijn op. Dan maar zonder kaartjes. De bus naar het museum staat continu in de file maar uiteindelijk komen we toch aan bij Capodimonte, het grote museum van Napels dat in een mooi park op een heuvel ligt.
Hier is de Caravaggio tentoonstelling. Caravaggio heeft een tijdje in Napels gewerkt nadat hij wegens moord uit Rome was gevlucht. Er hangen in het museum 6 Caravaggio's en er hangt een in de kapel waar hij oorspronkelijk ook voor bestemd was, de Pio Monte della Misericordia . Dat schilderij geeft dan ook de 7 werken van barmharigheid weer (met dochter die haar verhongerende vader, die in de gevangenis zit, de borst geeft) De schilderijen gecombineerd met een paar Napolitaanse navolgers hangen uitgelicht in volledige duisternis. Een beetje melodramatisch maar wel mooi. Het is er heel erg rustig dus je kunt ze op je gemak bekijken. Net als in Utrecht valt dan het kwaliteitsverschil tussen Caravaggio en zijn navolgers op.
Na het museum wandelen we nog door de binnenstad met de nauwe straatjes, waar we toevallig langs de kapel met de Caravaggio komen. We bijzonder om hem op de plek te zien waar hij al zo'n 400 jaar hangt.
Met de metro, die een gewone trein blijkt te zijn, de Circumflegrea die er twee keer zo lang over doet als op de heenreis en GM komen we tegen half zeven aan in ons hotel waar we ons opnieuw verbazen over ons appartement.
Hier is de Caravaggio tentoonstelling. Caravaggio heeft een tijdje in Napels gewerkt nadat hij wegens moord uit Rome was gevlucht. Er hangen in het museum 6 Caravaggio's en er hangt een in de kapel waar hij oorspronkelijk ook voor bestemd was, de Pio Monte della Misericordia . Dat schilderij geeft dan ook de 7 werken van barmharigheid weer (met dochter die haar verhongerende vader, die in de gevangenis zit, de borst geeft) De schilderijen gecombineerd met een paar Napolitaanse navolgers hangen uitgelicht in volledige duisternis. Een beetje melodramatisch maar wel mooi. Het is er heel erg rustig dus je kunt ze op je gemak bekijken. Net als in Utrecht valt dan het kwaliteitsverschil tussen Caravaggio en zijn navolgers op.
Na het museum wandelen we nog door de binnenstad met de nauwe straatjes, waar we toevallig langs de kapel met de Caravaggio komen. We bijzonder om hem op de plek te zien waar hij al zo'n 400 jaar hangt.
Met de metro, die een gewone trein blijkt te zijn, de Circumflegrea die er twee keer zo lang over doet als op de heenreis en GM komen we tegen half zeven aan in ons hotel waar we ons opnieuw verbazen over ons appartement.
Abonneren op:
Posts (Atom)