zonsondergang in rotterdam

Tijdens de afgelopen vorstperiode hebben we
met kinderen en kleinkinderen gegeten in Hotel New York. 
Op het moment dat we aan komen lopen zakt de zon
net als een grote bal achter de horizon weg.
Een heel bijzonder gezicht dat alleen al de reis waard was. 
Het eten daarna in het gezellig drukke HNY
was erg lekker en de bediening perfect.
Na het eten konden we de nieuwe brug naar Katendrecht 
(de hoerenloper) bewonderen.

iffr (2)

Woensdagmiddag naar de volgende twee films.
De eerste is een zwaarmoedige film,  l’ Hiver dernier,
over een jonge boer in Frankrijk die
zijn bedrijf op de traditionele manier wil blijven runnen,
door brand een schuur verliest en er uiteindelijk
aan onder door gaat.
Sombere grijs weer, langzaam herkauwende koeien,
donkere interieurs.
De tweede film is een stuk opgewekter.
Het is een Japanse film, I wish,  over 2 kinderen van
gescheiden ouders die graag
weer bij elkaar zouden willen wonen.
Ze schreeuwen hun diepste wens uit op het
moment dat twee hs treinen elkaar passeren.
Leuke film.
Beide films zijn voor mij echte festival films:
het geheel is leuk, elk apart in de bioscoop
kunnen ze de concurrentie met andere films
niet aan.

schaatsen

Gisterenochtend een uurtje op de Dobbeplas 



en vandaag een paar rondjes op de Rottemeren. 

 

Nu wat minder zon. Allebei heerlijk rustig.

iffr (1)

Afgelopen 2 weken was het weer filmfestival in Rotterdam.
Mbv het programma in de Volkskrantbijlage 
heb ik 4 films uitgezocht en op de vrijdagavond
voorafgaand aan het festival konden er on line
zonder veel problemen kaartjes besteld worden.
Op maandagmiddag ben ik naar een Chinese en een
Birmese/ Taiwanese film geweest.
De Chinese film (Egg and Stone) is zwaarmoedig maar wel
mooi gefilmd. In het kort: een meisje van 14 wordt
door haar ouders bij familie op het platteland gedumpt,
zwanger gemaakt door haar oom, ondergaat een abortus 
en keert daarna weer terug bij haar oom en tante.
Veel bloed: menstruatie, abortus, oude verhalen
en het slachten van een kip. 
De tweede film (Return to Burma) gaat over een Birmees
die in Taiwan werkt en voor het eerst na 10 jaar
terugkwam in zijn geboorteplaats.
Geen echt verhaal maar meer een documentaire die een
interessant beeld geeft van het dagelijkse leven.
Hier veel focus op geld (hoeveel alles kost, hoeveel je
kunt verdienen in China en Taiwan,
hoeveel kost het om een eigen winkel te beginnen).
Ook hier wordt een kip geslacht.
Behalve de geslachte kip is er nog een verband:
de eerste film speelt in de provincie Hunan en in de
tweede film gaan een paar personages
werken in diezelfde provincie.
Thuis bleek dat Burma en China een flinke gemeenschappelijke
grens hebben  waardoor er veel Birmezen als gastarbeider
in China werken. 

zonne energie

Vorige week had het tv journaal veel aandacht voor zonne energie.
Vrijdagavond een item over een project in Zuid Spanje,
zaterdag iets over een ambitieus project in de Sahara
om grootschalig zonne energie op te wekken voor export
naar west europa en zondag opende het journaal met
een item over kleinschalige opwekking door particulieren.
Het nieuws werd met veel enthousiasme gebracht:
de centrale in Spanje werkte commercieel, in 2015 kunnen we 
in West Europa de eerste electriciteit uit de Sahara  verwachten
en je bent een dief van je eigen portemonnee als je geen
panelen op je dak laat installeren. 
Even googelen levert een wat minder rooskleurig beeld op: 
Spanje’s subsidiebeleid  (een beetje gekleurd,
maar de cijfers kloppen wel),
technische problemen , behalve voor het schoonhouden
van de spiegels is er ook water nodig voor het proces.
Om de grootschalige opwekking in de Sahara  mogelijk
te maken moet het t waterverbruik nog flink verminderd worden.
De kleinschalige opwekking door particulieren kan geld opleveren
maar het zit op het randje. Bij een kWh prijs van 25 ct
kun je in 25 jaar je investering terug verdienen.
Ik betaal overdag 22 ct en ‘s nachts 19 ct voor mijn (groene)
electriciteit dus voor mij  wordt het wat moeilijker.
Bovendien staat de nok van mijn dak pal noord – zuid dus de
opbrengst zal lager zijn dan de opbrengst in de berekening.
Voor het milieu is het heel goed om zonnepanelen te installeren
voor je portemonnee wat minder. 

kleurrijk rotterdam

Een fietstochtje langs de Delfshavense Schie levert
leuke contrasten op.
Aan de ene kant een volledig gesloten, kleurrijke gevangenis,
aan de andere kant de Van Nelle fabriek, 
een licht en luchtig wit fabrieksgebouw met veel ramen.

 

De Van Nellefabriek ziet er altijd bijzonder uit.

In de Spaanse Polder staan nog meer kleurige gebouwen. 

Dit is de Spaanse kubus, het vroegere distributiecentrum
van Termeulen Post.
Nu is hier oa het grootste datahotel van Rotterdam in gehuisvest.
Een  mooi voorbeeld van een hergebruikt gebouw.

technische universiteiten

De technische universiteiten willen de studie lichter maken.
Hiervoor worden verschillende redenen aangevoerd,
die niet altijd even duidelijk zijn.

Rector magnificus Brinksma van de Universiteit Twente:
We willen dat de studenten gemakkelijker door de studie gaan.
Het bedrijfsleven zoekt studenten die initiatiefrijk zijn,
creatief en die abstract kunnen denken.
De rol van parate kennis is anders geworden.

Floris Ran, woordvoerder van de Technische Universiteit Eindhoven:
Vanaf het volgende studiejaar specialiseren studenten zich eerder.
Dan hoeven ze niet meer allemaal perse de moeilijkste wiskunde
vakken te volgen, maar kunnen ze ook kiezen voor psychologie
of economie.
Het wordt makkelijker als ze de abstracte vakken,
waarvoor ze weinig gemotiveerd zijn, niet meer hoeven te doen

Aldert Kamp, onderwijsdirecteur van de opleiding
Lucht en Ruimtevaarttechniek van de TU Delft:
De studielast moet met 15 procent krimpen. Dat wat niet essentieel
is, moet er uit. Duurzame ontwikkeling sneuvelde al.

Gelukkig is de studentenvakbond in Delft duidelijker:
De universiteiten leggen zich in afspraken met de staatssecretaris
vast op streefcijfers en krijgen minder geld als ze die niet halen.
De staatssecretaris wil dat studenten sneller studeren en dat
de uitval omlaag gaat. 

Het is dus puur een financiele kwestie en het is jammer dat
daar zo om heen gedraaid wordt.
Het bevorderen van de kenniseconomie en het willen
doordringen in de top van de ranglijst van beste universiteiten
is blijkbaar even op de achtergrond  geraakt.
Jammer.