proust

Na mijn laatste HOVO cursus over modernistische litteratuur heb ik
een paar modernistische romans gelezen.
Na Virginia Woolfe (Mrs Dalloway) en Thomas Mann (de Toverberg)
was de beurt aan Proust (de kant van Swann).
In een beroemde scene beschrijft de verteller zeer uitgebreid
hoe hij tijdens het eten van een in thee gedoopt
madeleine koekje herinnerd wordt aan zijn jeugd in Combay.
Ik had een  vergelijkbare ervaring toen de Cattleya
(een soort orchidee) verderop in het boek ter sprake kwam.
In de jaren vijftig had mijn vader een kas met Cattleya’s die
vooral In de winter veel zorg nodig hadden.
Elke keer als de orchidee in het boek genoemd werd
kwam de herinnering aan de orchideeenkas en het kolen scheppen
in de winter weer helder naar boven. 

scenarios

Ontwikkelingen op energiegebied gaan soms razendsnel.
Als iemand mij 5 jaar geleden had verteld dat
de VS in 2012 op grote schaal aardgas affakkelen en
dat in Japan geen enkele kerncentrale meer werkt
had ik hem of haar voor gek versleten.
Toch is dat de realiteit:
in Japan  is de vorige week de laatste kerncentrale uitgeschakeld
en in de VS  worden bij de oliewinning gigantische
hoeveelheden aardgas afgefakkeld omdat
de prijs zo laag is dat het niet de moeite loont
om het op te vangen en te verkopen.
Het illustreert hoe moeilijk het is om
op puur economische gronden te beslissen
welk type electricteitscentrale je moet bouwen.
Het volledig privatiseren van energiebedrijven,
op korte termijn winst moeten maken, 
is daarom ook geen goed idee.

schaduw

Vorige week is er in Den Haag veel over
eigen schaduwen heen gesprongen.
Mijn interpretatie van deze veel misbruikte uitdrukking is
dat je kiest voor het lands belang en niet voor
het electorale belang.
Het optreden van Roemer en Samson tijdens
het kamerdebat over het ‘wandelgangenakkoord’
was een perfect voorbeeld
van het kiezen voor het electorale belang.
Bert Wagendorp heeft ze in zijn column van
afgelopen zaterdag in de Volkskrant heel mooi beschreven
als twee boze mannen die Jolande Sap wel even gingen fileren.

verkiezingen

Door het mislukken  van het Catshuisoverleg komen de
verkiezingen weer dichtbij. 
Tijdens een discussie met vrienden realiseerde
ik me dat mijn keuze eigenlijk bepaald wordt
door twee zaken: solidariteit en openheid.
De partij die het beste scoort op deze 2 punten
krijgt mijn stem en de laatste jaren is dat steeds
met straatlengtes voorsprong Groen Links geweest.
Ik ga er vanuit dat dit bij de volgende
verkiezingen wel weer het geval zal zijn.

soldariteit

De jongerenbeweging G500 vindt dat de politieke (midden) partijen
onvoldoende aandacht voor de belangen van de jongeren
onder 35 jaar hebben.
Onder aanvoering van Sywerd van Lienden (21 jaar, publicist,
lobbyist, student en al 6 jaar rondlopend op het Binnenhof)
wil de groep 10 punten op de politieke agenda van
de 3 midden partijen krijgen.
Die politieke partijen zouden niet solidair zijn met de jongeren
en teveel met gevestigde belangen bezig zijn.
Misschien zou G500 ook eens kunnen denken aan partijen
zoals Groen Links die solidariteit (zowel binnen als tussen generaties)
al jaren hoog in het vaandel hebben staan.
Je moet het er dan natuurlijk wel mee eens zijn dat
solidariteit niet op houdt bij de grens en dat
solidariteit meer in houdt dan alleen economische solidariteit.

miljarden (2)

In mijn vorige blog vroeg ik me af hoe groot de invloed
van de overheidsakties ter bestrijding van de Europese
overheidsschuldencrisis zou zijn.
Het antwoord werd in maart 2011 al gegeven door het CPB in 
de CPB Policy Brief 2011/03.
Citaat:
Nederland staat mede garant voor de leningen die zijn verstrekt
door het EFSF, de Europese Commissie en in het kader van
het steunprogramma van het IMF.
Daarnaast staat de overheid bloot aan eventuele verliezen
die de ECB maakt op opgekochte staatsobligaties.
Tabel 1 laat zien dat Nederland nu al voor
ruim 13 miljard euro garant staat en heeft toegezegd
die garanties in geval van nood op te voeren tot 69 miljard euro.
Door deze maatregelen staat de Nederlandse overheid
- en daarmee de Nederlandse belastingbetaler -
volop bloot aan de kredietrisico’s van Griekenland en Ierland.
einde citaat.
Dit zijn bedragen die van dezelfde orde van grootte zijn
als de bezuinigingen waar nu over onderhandeld wordt
in het Catshuis (16 miljard).
Het is te hopen dat er geen beroep gedaan
wordt op de gegeven garanties, want dan kunnen de
onderhandelingen opnieuw beginnen.

miljarden

In het Catshuis wordt onderhandeld over
een bezuinigingspakket van 16 miljard.
Afgelopen week las ik dat de winst van Shell
(na belastingen neem ik aan) gestegen is
van 9 miljard in 2002 naar 22.6 miljard in 2011
(per jaar dus).
Een maand geleden zegde Nederland ongeveer
98 miljard aan garanties toe voor het EFSF
(Europees Financieel Steun Fonds?).
In de brief aan de kamer van 25 februari staat
’het uiteindelijke beslag op het garantieplafond,
en op de Nederlandse overheidsschuld,
is afhankelijk van de IMF bijdrage.’
Het zou interessant zijn te weten wat de invloed
van de beide bovengenoemde zaken is op
de Nederlandse overheidsschuld.
Het lijkt er op dat de noodzakelijke
bezuinigingen wel eens heel anders uit
kunnen pakken als men zich echt wil houden
aan het maximaal toegestane begrotingstekort.