aan de kust

Omdat het geen echt strandweer is gaan we naar sidi ifni zo'n 60 km naar het zuiden. Tot 1969 was dit een spaanse enclave die onder druk van de vn aan marokko is overgedragen. Het plaatsje heette toen santa cruz. In de 17e eeuw werd het regelmatig bezocht door Michiel de Ruyter. In hotel suerte loca eet ik een pulpa a la plancha, erg lekker.
De volgende dag hangt er weer een echte zeemist en gaan we naar tiznit, 30 km landinwaarts. Hier is het zonnig en heet. In de medina lopen we door de zilver souq met berber en sahara sieraden. erg mooi.
Als we weg willen rijden zegt de auto klik: lichten aangelaten.
Gelukkig zijn er in marokko altijd wel genoeg mannen in de buurt die alles van auto's afweten en na aanduwen, startkabels en 100 dirham is iedereen weer gelukkig.
Na 4 nachten in mirleft gaan we langs de kust richting agadir. In de vruchtbare souss vallei wordt met man macht (ezels en vrouwen) een of ander gewas binnengehaald.
Volgens de lp is er in het plaatsje sidi rbat, aan het eind van een doodlopende weg, bij het strand een hotel met berber tenten. Met de gps op mijn telefoon rijden we er zo naar toe. We nemen de kamer met uitzicht op zee ipv de tent.
De volgende dag wandelen we door het natuurpark aan de monding van de massa. Dit is de enige plek in de wereld waar de noordelijke kaalhoofdige ibis voorkomt. Dus vooral vogelaars hier. De flamingo's van de camargue en sardinie zijn net vertrokken volgens de 'parkwachter'. hij leent ons 2 kijkers bij binnenkomst.
In het hotel praten we even met een vogelaarster. Als we vragen waar ze vandaan komt antwoordt ze bornholm. Het woord denemarken is in marokko te beladen ivm de mohammed karikaturen.
Morgen vertrekken we naar Marrakesh. Nog twee nachten dan zit het er al weer op. Jammer.

posted from Bloggeroid

Op weg naar de kust

Maandag vertekken we uit Merzouga op weg naar de kust.
Na anderhalf uur komen we bij een vernielde brug over een rivier waar nog water in staat. Er door heen of terug? Toch maar terug en drie uur later staan we op bijna dezelfde plek maar dan aan de andere kant van de rivier.
We overnachten in leeg vakantiedorp, diner in grote, lege eetzaal, zonnig ontbijt aan de rand van een groot zwembad.
Onderweg naar Tafraoute staat er een zwaaiende man aan de kant van de weg met een kapotte auto. Heeft olie nodig en woont in dorpje drie km hiervandaan.
Brengen hem naar dorp, man koopt wol van herders voor vrouwen die tapijten weven. Mannen in dorp werken in de mijnen en vrouwen weven tapijten.
Zoon gaat olie halen en wij drinken in zijn huis saffraan thee met honing. Vrouw/dochter laat zien hoe ze wol kaarden en spinnen met spintol.
Truus krijgt stuk mineraal met kobalt en zilver, gedolven van 1700 m diep door een van de zoons. Tot slot laat hij ons de tapijten zien die klaar liggen voor de jaarlijkse tapijtmarkt morgen. Na afloop is er groot feest voor de vrouwen. We brengen de man daarna terug naar de kapotte auto. We beginnen na afloop wel even te twijfelen of dit toch niet een ingewikkelde truc is om tapijten te verkopen en we twijfelen nog steeds. Het was in elk geval een hele leuke ervaring.
Voorbij Talliouine, de saffraan hoofdstad van Marokko, zijn opeens de bruggen weggespoeld. De beddingen zijn gelukkig droog maar het kost wel veel extra tijd om deze met onze gewone auto te nemen.
We komen uiteindelijk tegen 5 uur aan in een stadje op 2000 m hoog in de anti atlas. Het is 7 graden met een ijskoude, snijdende wind.
Het geplande stop ligt 80 km verderop langs net zo'n bochtige weg.
Gelukkig vinden we een hotel. Wc en wastafel op de gang, niet helemaal schoon maar wel erg goedkoop.
We eten in het cafe beneden, hete soep vooraf en witte bonen als hoofdgerecht. Meer keus is er niet.
Behoorlijk vol cafe met veel mannen in dikke kaftans met kappen.
We vragen extra dekens en gaan vroeg naar bed.
De volgende dag is het nog 250 km naar de kust. Hele mooie route langs hellingen met net uitgebloeide amandelbomen.
Aan het begin van de middag komen we aan in Mirleft, aan de kust.
Hier kwamen in de zestiger jaren veel hippies en muzikanten.
Nu is er in de stad geen alcohol te koop en in een van de twee alcohol verkopende hotels krijgen we het geserveerd in koffiekopjes vanwege de strenge politie controles.
We huren voor 4 nachten een ruim appartement met uitzicht op een wilde oceaan. Onze strandweek is begonnen.
Volgens een Nederlandse hotel eigenares onderweg had ze dit koude weer in de 9 jaar dat ze in Marokko woonde nog niet meegemaakt.
Twee weken geleden was het nog boven de dertig graden geweest, en nu zou het ook beter worden.

posted from Bloggeroid

merzouga

Eergisteren hebben we in een berbertent in de zandduinen van de erg chebbi, een uitloper van de sahara geslapen. Voorafgegaan door een kameeldrijver zijn we op twee dromedarissen in anderhalf uur door de 100 meter hoge, rode zandduinen naar een klein tentenkampje dat bij het hotel hoort geschommeld. tent in de zandduinen van de erg chebbi, een deel van de sahara getrokken.
Vooral het opstijgen (erst de achterpoten en daarna de voorpoten gaan omhoog) en het afdalen waren spannend. Onze kameeldrijver kende gelukkig zijn talen en kende een paar woorden nederlands waaronder vashouden.
De man sprak een aantal woorden nederlands waaronder het woord vasthouden. Dat riep hij bij het opstijgen en het dalen.
Voor het avondeten konden we kleumend van de zonsondergang genieten waarna we met z.n tweeen het door onze kameeldrijver gekookte eten geserveerd gekregen. De conversatie ging wat moeizaam maar de man was erg vriendelijk. Bij het boeken van deze dromedaris trip had ik gedacht dat we met meerdere mensen naar een soort centraal punt zouden gaan met s'avonds een soort voorstelling met berber dansen, maar dat viel dus wat anders uit.
De volgende ochtend zijn we om 6 uur opgestaan om van de zonsopgang te genieten. Gehuld in een dikke deken hebben we de zon op zien komen boven de Algerijnse grens die hier vlakbij ligt, heel bijzonder.
Na een tocht van ongeveer een uur waren we weer in ons hotel, waar we konden ontbijten en douchen.
Vandaag, maandag, gaan we weer verder. Langs de rand van de sahara naar de volgende grote oase, zagora.

posted from Bloggeroid

merzouga foto's (2)

posted from Bloggeroid

posted from Bloggeroid

foto's fes (de bijschriften)

de beroemde leerlooijerij wordt gemoderniseerd

achterkant van moskee in de medina

elke kleur uit een stuk, vergeten techniek

het transportmiddel in de medina

groentes vooraf

trappenhuis in onze riad

oudste joodse begraafplaats in marokko, wordt nog gebruikt

uiltjes op de begraafplaats

muur van de medina

joodse 'heilige', 14 jarig joods meisje dat niet tot de islam bekeerd wilde worden en wier (wiens?) keel werd doorgesneden

poort koninklijk paleis

prettiest cafe in fes volgens de lp, naast het waterrad in de bouez fes

hipste terras in fes, alweer volgens de lp


ingang van onze riad

straatje waar onze riad aan ligt

posted from Bloggeroid

foto's fes (3)

posted from Bloggeroid